"...เราจะได้อ่านความละเมียดละไมของชีวิตชนบทอันแสนขรุขระ ตัวละครที่เร่อร่าบ้าบ๊อง แต่ในจิตใจมีความรัก-รักตัวเอง รักถิ่น รักเด็ก รักหมา รักเพื่อน รักผู้เฒ่า ฝ่ายผู้เฒ่า (ย่า) ก็มีแต่ความปรานีให้แก่หลานย่าและเฒ่าขี้เมาเพื่อนบ้าน 

ตัวละครทุกตัวมีบทบาทเต็มเส้นน้ำหมึกที่ผู้เขียนสิ้นเปลือง แม้กระทั่งหมาแสนรู้, ครูบ้านนอก, สาวบ้านนอก, บรรดาคนเดินทางบนรถไฟ, ครูในเมือง, เพื่อนในเมือง, สาวนักเรียนวิทยาลัยในเมือง

บทบาทของแต่ละชีวิตที่ผู้เขียนกล่าวถึงล้วนแต่หนักแน่น แม้จะสร้างเรื่องตลกบ้าบิ่น ก็เอากันอย่างถึงแก่น..." 

ส่วนหนึ่งจากคำนิยมของคุณอาจินต์ ปัญจพรรค์

 

ข้อมูลหนังสือ