จริงอยู่ ผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นปัญญาชนหลายต่อหลายคนสยบยอมกับทรัพย์และอำนาจมากน้อยแล้วแต่กรณี อย่างน้อยเขาก็เชื่อว่าการที่เขาเข้าไปมีส่วนร่วมรับใช้ภายในแวดวงของสถาบันหลัก อาจช่วยผลักดันให้สังคมดีขึ้นบ้างก็ได้ ที่น่าสงสัยก็คือถ้าถลำเข้าไปทำงานวันต่อวันจนหมดเสียงแห่งการวิพากษ์วิจารณ์ และไม่มีเวลาหาทางออกให้สำหรับเป็นแนวทางเพื่ออนาคตเสียแล้ว ปัญญาชนพวกนี้จะต่างไปจากผู้บริหาร ที่ปรึกษาของผู้บริหาร ตลอดจนข้าที่รับใช้มูลนายที่คมอำนาจนั้นๆ ไว้ อย่างไรกัน

ข้อมูลหนังสือ