ยังมีความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์ การสงคราม ความรุนแรง และการออกบวช ที่ลึกซึ้งและยังไม่เป็นที่เข้าใจอย่างชัดเจนนักในประวัติศาสตร์อินเดีย

ความสัมพันธ์นี้ มีรากฐานยาวนานมาตั้งแต่ในกระบวนทัศน์แบบอินเดียโบราณ ซึ่งสร้างพันธะผูกพันภายในจิตวิญญาณระหว่างนักบวชกับวรรณะกษัตริย์ผู้เป็นเจ้าแห่งการบูชายัญที่รุนแรงกันทั้งสองฝ่าย...

นักบวช-นักรบเป็นเครื่องแสดงความสัมพันธ์ระหว่างวิถีการบำเพ็ญพรตกับการใช้ความรุนแรงเป็นกลุ่มในพื้นที่สาธารณะ ในรูปของสงครามเป็นระบบการนำ ตรีศูล ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของวิถีนักรบของศาสนาฮินดูกลับมาใช้ใหม่ในปัจจุบัน เกิดขึ้นจากเส้นแบ่งที่จางลงระหว่างบทบาทของกษัตริย์กับนักบวชในประวัติศาสตร์อินเดีย ในขณะที่พิธีบูชายัญของราชสำนักเป็นการแสดงแก่สาธารณ์ มีจุดประสงค์เพื่อรักษาระเบียบ ความรุ่งเรือง และกลุ่มอำนาจในระดับจักรวาลและศักดิ์สิทธิ์

— อรชุน อัปปาดูรัย, ศีลธรรมแห่งการปฏิเสธ

ข้อมูลหนังสือ