พายุพิโรธ The Tempest เป็นบทละครเรื่องสุดท้ายในชีวิตของ วิลเลียม เชกสเปียร์ และเป็นบทละครที่มีเนื้อหาน่าประทับใจยิ่ง ในเรื่องที่เกี่ยวกับคุณธรรมอันล้ำเลิศในการให้อภัย 'พรอสเพโร' ผู้ถูกน้องชายทรยศและเนรเทศออกจากเมืองไปอยู่เกาะกลางทะเลพร้อมลูกสาวตัวน้อย บันดาลเวทมนตร์ให้เกิดพายุใหญ่จนเรือแตกอับปาง เหมือนจะแก้แค้นเรียกคืนเอาจากบรรดาคนที่เคยทรยศต่อเขา แต่เมื่อถึงที่สุดแล้ว เขาก็ให้อภัยแก่คนทั้งปวงที่เคยกระทำเรื่องเลวร้ายต่อเขาไว้

นอกจากจะมีคติสอนใจอันสูงส่งแล้ว บทละครเรื่องนี้ยังมีความงดงามในด้านวรรณกรรมอย่างยิ่ง รองศาสตราจารย์นพมาส แววหงส์ สอนบทละครเหล่านี้ให้นิสิตนักศึกษาได้เข้าใจในรูปแบบและลักษณะการประพันธ์ที่โดดเด่นนี้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง การเรียนการสอนที่เป็นการเรียนวรรณกรรมอย่างครบถ้วนนั้น ผู้เรียนจะต้องเข้าใจประวัติศาสตร์ ค่านิยม ความคิดอ่านของยุคสมัยที่วรรณกรรมต้นฉบับเขียนขึ้น ลีลา การใช้ภาษาไม่เหมือนกัน บทละครเรื่องนี้แสดงให้เห็นคุณสมบัติของผู้แปลที่มีพรสวรรค์อย่างยิ่งในการถ่ายทอดภาพ ความคิด ภาพพจน์ สัญลักษณ์จากภาษาหนึ่งมายังอีกภาษาหนึ่ง ด้วยความสามารถในการเป็นนักแสดงที่เข้าใจตัวละครแต่ละตัวอย่างลึกซึ้ง ดังนั้นการเลือกใช้ถ้อยคำและสำนวนภาษาจึงมีความสำคัญมาก และรศ.นพมาสเป็นผู้แปลที่สามารถเลือกคำพูดมาใช้ให้เหมาะสมกับตัวละคร สถานการณ์ ลีลาการแสดง และลักษณะของละคร

ข้อมูลหนังสือ