ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน… ที่นักเรียนไทยถูกสอนให้ท่องจำและปฏิบัติตัวอย่างเชื่องเชื่อ

ความไม่สมเหตุสมผลของระเบียบวินัย และการลงทัณฑ์อันล่วงละเมิดสิทธิในเนื้อตัว
ร่างกาย เป็นสิ่งที่นักเรียนไทยต้องประสบอยู่เสมอมา ทว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นจากครูหรือ
นักเรียน(ชั่ว/เลว/ไม่ดี)คนใดคนหนึ่ง แต่เป็นผลจากวัฒนธรรมอำนาจนิยมที่แฝงอยู่ใน
ระบบการศึกษาไทยมาช้านาน

ดุด่า ชี้หน้า กล้อนผม เฆี่ยนตี ขว้างแปรงลบกระดาน ทำร้ายร่างกาย ฯลฯ และอีกสาร
พัดวิธีที่ครูจะกำราบให้นักเรียนหลาบจำ ได้กระทำกันอย่างเป็นปกติ(ทั้งที่ผิดปกติ)จน
เคยชิน ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราต้องกลับมาตั้งคำถามต่อปัญหาในรั้วการศึกษาไทย

"เครื่องแบบ ทรงผม หน้าเสาธง ไม้เรียว: ประวัติศาสตร์วินัยและการลงทัณฑ์ใน
โรงเรียนไทย" ผลงานของภิญญพันธุ์ พจนะลาวัณย์ ได้ตีแผ่ประวัติศาสตร์ความบอบช้ำ
ของนักเรียนไทยและปัญหาความรุนแรงในระบบการศึกษาไทยที่ไม่รู้จบ ตั้งแต่หลัง
การปฏิวัติสยาม 2475 ถึง พ.ศ. 2563 อันเป็นปีสำคัญที่เหล่านักเรียนได้ลุกขึ้นมาต่อ
ต้านอำนาจที่กดขี่มาหลายทศวรรษ โดยมุ่งทำความเข้าใจอำนาจการควบคุมนักเรีย
นผ่านเรือนร่างและพื้นที่ของนักเรียนภายในโรงเรียน

ข้อมูลหนังสือ