กรณีของลกซุนก็เช่นเดียวกับกรณีของสุมาอี้ นั่นก็คือ เป็นคนที่มากด้วยความสามารถ มากด้วยความฉลาดเฉลียว แต่ถูก “มองข้าม”

หากศึกษาเส้นทางชีวิตของ 2 คนนี้อย่างละเอียดจะเห็นได้ว่า สภาพของการถูก “มองข้าม” มาจากปัจจัย 2 ส่วนประกอบเข้าด้วยกัน

หนึ่งจากความเป็นจริงในทาง “ประวัติศาสตร์” สุมาอี้อาจจะมาจากความเป็นจริงที่โดยตัวสุมาอี้ซึ่งมาจากตระกูลใหญใ่นนครหลวง เติบโตมาด้วยขนบแห่งสำนักหยู รังเกียจคนที่สละละทิ้งศักดิ์ศรีกระทั่งยินยอมเป็นลูกเลี้ยงของขันที นี่คือการชิงชังในเชิง “เพศสภาพ” อย่างหนึ่ง

ลกซุนก็ดุจเดียวกับสุมาอี้ เพราะเกิดในตระกูลใหญ่ของแคว้นกังตั๋ง แต่ที่ถูกบดบังเพราะอยู่ใต้ร่มเงาของไม้ใหญ่จำนวนมาก เริ่มจากจิวยี่ ตามมาด้วยโลซก กระทั่งถึงลิบอง

เชื่อหรือไม่ว่า บทบาทชีวิตของ "ลกซุน" นั้น หาได้แตกต่างจากผู้กล้าคนอื่นๆ ในยุคสามก๊ก นั้นก็คือ เปี่ยมล้นด้วยความสามารถไม่แพ้ "จิวยี่" และ "สุมาอี้" หากแต่เขากลับถูกมองข้าม เพียงเพราะด้อยวัยวุฒิและประสบการณ์

กระทั่งเมื่อลกซุนได้มีโอกาสแสดงบทบาท เข้าฟันฟาดกับ "กวนอู" และ "เล่าปี่" ด้วยหมากเกมในสนามรบ สุดท้ายผู้คว้าชัยกลับเป็นลกซุน ผู้ไล่ต้อนสองผู้ยิ่งใหญ่ไปสู่ความตาย

ทว่าความสามารถอันงำประกายของขุนศึกหนุ่มนับจากเบื้องต้นจะสามารถต่อกรกับ การเมืองภายในแว่นแคว้นที่สู้อุตส่าห์ปกป้องหรือพยุงสถานะของตนเพื่อหมาย มุ่งไปตาม "วิถีอำนาจ" ได้หรือไม่

ข้อมูลหนังสือ

  • วิถีแห่งอำนาจลกซุน
  • ผู้เขียน: เสถียร จันทิมาธร
  • สำนักพิมพ์: มติชน
  • จำนวนหน้า: 384 หน้า ปกอ่อน
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — สิงหาคม 2559
  • ISBN: 9789740214960