จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด คือตัวบทวิพากษ์ทางวัฒนธรรมต่อนัยความหมายเกี่ยวกับ ‘ความสุข’ ที่สังคมมีให้ ทบทวนความปรารถนาต่อความสุข และความสุขของผู้คนที่วางอยู่บนเงื่อนไขของผู้อื่น โดยตัวบทในหนังสือเกิดจากการผสานรวมปรัชญาและการศึกษาวัฒนธรรมแบบสตรีนิยมเข้าไว้ด้วยกัน เพื่อเปิดเปลือยให้เห็น ‘แอกอันหนักอึ้งของความสุข’ ที่ทำงานผ่านมุมมองทางศีลธรรมและภาวะความรู้สึกต่างๆ ของผู้คน

ข้อมูลหนังสือ