ท่าทางคุณน่าจะลุ่มหลงความเป็นนักเขียนเอามาก ? ลุ่มหลง เมา มัวเมา ลุ่มหลงมัวเมา
ความสุขของการเป็นนักเขียนคืออะไร ?

คือการลุ่มหลงมัวเมา จริงๆ นะครับ คือความรู้สึกนี้ได้ก็ตอนเมานั่นแหละ หลายครั้งที่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และเมา ออกไปยืนนอกระเบียงห้องเงียบๆ คนเดียว เคลิบเคลิ้ม รำพึงรำพันว่าอากาศเย็นจัง หรืออากาศอบอ้าวจัง ช่วงเวลานี้จะมีโมเมนต์หนึ่งที่ได้ทบทวนตัวเองในชั่วแวบ รู้สึกว่า เออ มันเป็นความสุขนะที่มีโอกาสคิดทบทวน ยังมีลมหายใจอยู่ตรงนี้และมีอากาสได้คิดทบทวนไอ้ภาวะนี้ผมว่าเป็นภาวะลุ่มหลง คงเพราะเมาด้วยไง อารมณ์เคลิบเคลิ้ม ความรู้สึกที่เบาสบาย กึ่งอิ่มอกอิ่มใจ มีการใคร่ครวญอยู่ในนั้นนี่เป็นภาวะเดียวกับเขียนนวนิยาย ไม่ใช่ตอนเขียนจบนะ แต่เป็นตอนกำลังเขียน ตื่นมาได้เขียนนวนิยาย ใช่ มันเป็นภาวะลุ่มหลงมัวเมาอย่างหนึ่ง

การทำงานสร้างสรรค์ ระเบียบวินัยอย่างเดียวทำไม่ได้ ต้องมีความลุ่มหลง จะเป็นจะตายให้ได้

ข้อมูลหนังสือ