ความคิดและผู้คิดเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ความคิดสร้างผู้คิดขึ้น ถ้าไม่มีความคิดก็ย่อมไม่มีผู้คิดเราจึงต้องรับรู้ถึงกระบวนของอิทธิพลกำหนดซึ่งคือความคิด เมื่อมีการรับรู้กระบวนการนั้นโดยปราศจากการเลือก เมื่อไม่มีความรู้สึกต่อต้านเมื่อไม่มีทั้งการตำหนิและการให้เหตุผลแก้ต่างสิ่งที่สังเกต เราจะเห็นว่าจิตเป็นศูนย์กลางของความขัดแย้ง ในการเข้าใจจิตและวิถีแห่งจิตทั้งส่วนจิตสำนึกรู้และจิตใต้สำนึก เข้าใจโดยผ่าน ความฝัน ผ่านทุกถ้อยคำ ทุกกระบวนการของความคิดและการกระทำ จิตจะเงียบเป็นพิเศษความเงียบสงบเช่นนั้นของจิตเป็นการเริ่มต้นของปรีชาญาณ ซึ่งไม่อาจหาซื้อได้ ไม่อาจเรียนรู้ได้มันอุบัติขึ้นเมื่อจิตเงียบและนิ่งถึงที่สุดเท่านั้นไม่ใช่การทำให้นิ่งเงียบด้วยการบีบบังคับด้วยการขู่เข็ญหรือใช้กฎวินัย เมื่อจิตเงีบบลงอย่างเป็นธรรมชาติเท่านั้น จึงเป็นไปได้ที่จะเข้าใจสภาวะซึ่งพ้นไปจากกาลเวลา

ข้อมูลหนังสือ