คนในแถบตะวันตกนี้เหงากันทั้งนั้น ผู้ชายหรือผู้หญิงที่ต้องทำงานตามลำพัง หรือรู้สึกว้าเหว่ บ้านแต่ละหลังตั้งอยู่ห่างกัน หัวใจคงใฝ่หากัน ถึงได้ฝากสายลมช่วยหาคำตอบ

คนเหงาชอบนั่งมองขอบฟ้าแล้วคิดว่ามีอะไรหรือใครอยู่ตรงนั้นบ้าง คนที่อยู่ตามลำพังกับความว่างเปล่า....ก็เหมือนนักโทษ

ตัวเขาเองก็เหมือนนักโทษเช่นกัน เขาไม่เคยหนีโรงเรียน เพราะไม่เคยเรียนเขาทำงานตั้งแต่มือกำเครื่องมือต่าง ๆ ได้รอบ และทำงานนับแต่นั้นมา ชีวิตของเขาอยู่บนหลังม้าและตระเวนไปตามทุ่งกว้างเขาต้องทนกับฝุ่นและความร้อนสูง ยามเดินทางไปกับขบวนรถม้าข้ามทุ่งกว้าง

เขาหวังว่าเมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิเมื่อลมเปลี่ยนทิศ เขาจะส่งข่าวกลับไปให้คนที่เขียนบันทึกพวกนี้ เพื่อบอกว่าหล่อนไม่ว้าเหว่แล้วเพราะมีคนอ่านข้อความที่หล่อนเขียน แต่ลมอาจไม่พัดไปทางนั้น หรือหล่อนอาจไม่พบกระดาษของเขาก็ได้

ข้อมูลหนังสือ

  • คอแนเกอร์
  • แปลจากหนังสือ: Conagher
  • ผู้เขียน: Louis L’amour
  • ผู้แปล: สุดารัตน์
  • สำนักพิมพ์: บ้านหนังสือ
  • จำนวนหน้า: 200 หน้า ปกอ่อน
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — กรกฎาคม 2565
  • ISBN: 9786167883892