การเขียนถึงชนบทใน พ.ศ. นี้ดูล้าสมัยไปเสียแล้วเพราะดูเหมือนว่าชนบทเองก็กำลังกลายเป็นเมือง หรือกำลังพลัดหลงอยู่ในเมืองใหญ่ ใครที่ทันสมัยต่างก็เขียนถึงฉากและบรรยากาศในเมืองหรือในต่างแดน สนามบิน ร้านกาแฟ ถนนสายศิลปะ เขียนถึงความรักชั่วครู่ชั่วคราว ครุ่นคะนึงถึงปรัชญาและหนังสือเล่มที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ แต่ฉันยังคงเขียนถึงชนบทที่เหลืออยู่และอดีตกาลหลายๆ คนกำลังย้อนกลับไปสู่อดีตกาลหลายๆ คนกลายเป็ฯคนจนเมือง ชายฝั่งทะเล ภูเขา และแม่น้ำ กำลังถูกคนเมืองและคนต่างบ้านต่างเมืองเข้าครอบครอง ชนบทมีร้านค้าสะดวกซื้อเปิดบริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง มีห้างสรรพสินค้าตระหง่านอยู่ริมท้องทุ่ง แม่น้ำลำคลองกำลังเจ็บป่วยเจียนตาย ผืนดินและแผ่นฟ้าเต็มไปด้วยมลพิษ ....ฯลฯ

ข้อมูลหนังสือ