ชาวนาสวมหมวกกุ้ยเล้ย หัวเข่าจมอยู่ในน้ำ แบกคันไถ ตามหลังควาย ไถนาอย่างขมีขมันจนกลายเป็นตารางขนาดใหญ่ของที่ราบเจียหนัน พวกชาวนากับคนรุ่นพ่อของพวกเขาเคยอยู่ใต้การปกครอง ของโปรตุเกส ดัทช์ สเปน ญี่ปุ่น และตอนนี้เป็นจีนแผ่นดินใหญ่

ณ ดินแดนแห่งการถูกกดขี่ มีสามวิธีที่จะเอาชีวิตรอดวิธีหนึ่งคือเป็นชาวนา จับคันไถไถนา มีหมวกปิดบังใบหน้าตลอดเวลาอย่างที่เป็นมานับศตวรรษหรือแบบพ่อของผมที่รู้จักฉวยโอกาส อีกกลุ่มคือ คนที่ไม่อาจทำใจยอมรับได้อย่างแม่ของโยชิโกะหรือนายอำเภอเถาหยวนที่ถูกฆ่าทิ้งเพราะยืนหยัดที่จะพูดความจริง หรือคนที่หันหลังจากไปเพื่อเสาะแสวงหาอิสรภาพจากที่อื่น สำหรับผมนี่น่าจะเป็นทางเลือกสุดท้ายที่เหมาะกับผมที่สุด

"กัวจ้าวหลิน" ลูกชายคนกลางที่เติบโตมาในยุคแผ่นดินไต้หวันถูกยึดครองโดยญี่ปุ่น ยุคที่บ้านเมืองระส่ำระสายแบ่งเป็นสองฝักสองฝ่าย เขาถูกพ่อแม่ละเลยมองข้ามเหมือนไม่มีตัวตน ไม่เคยได้กินอิ่ม ไม่เคยมีเสื้อผ้าใหม่ ไม่เคยได้รับความรัก หากแต่กัวจ้าวหลินเอาชนะความขมขื่นด้วยการใฝ่ดี มุมานะจนสามารถประสบความสำเร็จในอเมริกาด้วยต้นทุนของความเป็นลูกคนกลาง

ข้อมูลหนังสือ