บางส่วนจาก คำนำ โดย ถนอม ชาภักดี

ศิลปะ การเมือง เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม เป็นก้อนผลึกที่มีพลวัตและสายสัมพันธ์เกาะเกี่ยวกับชีวิตของคนทุกระดับชั้นอย่างไม่แยกจากกัน การกล่าวถึงรูปธรรม/นามธรรมปฏิบัติการทางศิลปะใดๆ ไม่ว่าจะจากผู้คนชนสามัญหรือผู้คนชนชั้นนำของสังคม ย่อมชี้ให้เห็นถึงเงาร่างตัวตนอำนาจบางประการแนบชิดอยู่กับชิ้นงานนั้นๆ เสมอนัยแห่งอารมณ์ความรู้สึก การรับรู้ที่ตกตะกอนอยู่ในผลของการปฏิบัติการทางศิลปะย่อมเป็นเครื่องชี้ให้เห็นถึงสิ่งแสดงที่นำเสนอออกมาสู่สัญลักษณ์ทางการเมืองไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

บางส่วนจาก คำนำ โดย ยุกติ มุกดาวิจิตร

ด้วยการเชื่อมโยงให้เห็นว่าศิลปะกับการเมืองสัมพันธ์กันอย่างไร การเมืองทัศนาได้ดึงคนเหล่านี้กลับมายังพื้นดิน กลับมายังพื้นฐานของความเป็นศิลปะ คือความเป็นคนที่ยังต้องส้องเสพสัมพันธ์ต่อกัน หากศิลปะไม่ได้ทำเพื่อสื่อสาระบางอย่างก็คงไม่รู้จะทำไปเพื่ออะไร หากการสื่อสารไม่ได้เพื่อสนทนากับคนอื่น ก็คงไม่รู้ว่าจะสื่อสารไปเพื่ออะไรหากคนทำงานศิลปะยังคงต้องสื่อสารกับคนอื่นๆ กับสังคมรอบข้าง แล้วเขาจะหลุดออกไปจากสังคม หลุดออกไปจากอำนาจและการเมืองได้อย่างไร หากเป็นเช่นนั้นแล้ว ศิลปินก็จะกลายเป็นลูกฟักแขวนลอยอยู่ในอวกาศของความหลงตนเอง

ข้อมูลหนังสือ

  • การเมืองทัศนา: ว่าด้วยการเมือง อำนาจ ศิลปะ และการมองเห็น สู่ความหมายทางวัฒนธรรม
  • ผู้เขียน: บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
  • สำนักพิมพ์: สมมติ
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — เมษายน 2565
  • ISBN: 9786165620383