การเปิดโลกสุนทรีย์ในวิถีมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ปรัชญา และการเมืองทำให้เห็นสภาวะปัญหาที่ทับถมอยู่ในโลกศิลปะของประเทศไทย และหมักหมมมานาน ที่ผ่านมามีนักวิชาการด้านศิลปะเพียงน้อยนิดที่ข้ามพรมแดนระหว่างศาสตร์เข้าไปตั้งคำถามและต่อรองความรู้ในพื้นที่ที่ศิลปะเปิดเผยออกมาแน่นอนว่าองค์ความรู้ทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ต่างๆ เหล่านี้สร้างผลสะเทือนต่อสถานะความศักดิ์สิทธิ์ของความเป็นศิลปะอย่างแน่นอน เสมือนหนึ่งประติมารูปเคารพได้กลายเป็นรูปปั้นธรรมดาสามัญที่ตั้งอยู่กลางพื้นที่สาธารณะผู้คนสามารถมองสัมผัสได้ด้วยสุนทรียะและรสนิยมของตัวเอง พร้อมกับสามารถวิพากษ์วิจารณ์ได้

ข้อมูลหนังสือ