แทนคำกวี (นักพิสูจน์อักษร) - คำนำ "แม่น้ำรำลึก" ฉบับสองภาษา แปลโดย รศ.มาลิทัต พรหมทัตตเวที เขาชื่อกานท์ เป็นชายวัยกลางคน (สี่สิบหนาวร้อนฝนได้พ้นผ่าน) สายชีวิตล่องไหลไปในงาน เขาเฝ้าอ่าน ขีดฆ่า ค้นหาคำ ปีกปวงคำของบางคนคล้ายหล่นหาย ธารบางสาย ไม่รู้ลืม เฝ้าดื่มด่ำ แต่บางคนความคิดนึกช่างลึกล้ำ “ไม่ใช่คนต้อยต่ำ” กานท์รำพึง คนต้อยต่ำเช่นเขา เฝ้าขีดฆ่าปวงถ้อยคำนานาคล้ายโกรธขึ้ง เสียงข้างในทุกขณะอึงคะนึง จากที่นี่ ไปที่หนึ่ง โพ้นบึงบาง “ความฝันกับความจริงเป็นสิ่งเดียว?” “สิ่งใดกันยึดเหนี่ยว สิ่งใดบ้าง?” ในระหว่างบรรทัด เขางัดง้าง ในระหว่างเส้นทาง เขาคว้างเคว้งดั่งว่ายวนอยู่ในห้องของตึกแฟลต เหม่อมองดูแสงแดดประกายเปล่งบางถ้อยคำว่า-“มันเป็นเช่นนั้นเอง” และแว่วยินบางเพลงช่างเร่งรัว...

His name is Kan, a middle-aged man (who has been through forty winters, summers, and rainy seasons). His life flows along with his work: reading, crossing out, and looking up words. Some writers’ words seem to be wanting. He has been so moved by several streams of unforgettable words and impressed by some writers’ profound thoughts. “These are no inferior writers.” Kan ponders. A lowly person like him keeps crossing out words as if he is angry. A voice within him rumbles all the time from here to a place, a far away pond. “Are dream and reality one and the same?” “What is it that one holds fast to, what?” Between the lines, he contradicts. Along the way, he drifts aimlessly as if swimming around in a room in the flat. Gazing abstractedly at the glaring sunlight, he utters the words--“This is the way things are,” and faintly hears some trilling songs.

ข้อมูลหนังสือ