จักรพรรดิถูกโค่นอำนาจ บ้านเมืองไม่สงบ นอกวังและเมืองหลวงโกลาหล 
ฮวาชุนซินจำต้องระหกระเหินและลี้ภัยมายังเมืองที่ห่างไกล 
นางหาเลี้ยงชีพด้วยการเขียนภาพวังวสันต์...ภาพอภิรมย์รักระหว่างชายหญิง 
และหอตำราเลิศที่เลื่องลือเรื่องหนังสือภาพวังวสันต์แห่งนี้ก็เป็นของนาง 
ผู้คนต่างคาดเดาว่าใครกันคือผู้ที่วาดภาพเหล่านี้ 
บ้างเดาว่าเป็นขุนนางแก่บ้าตัณหา บ้างเดาว่าเป็นบัณฑิตตกอับ 
แต่ใครจะรู้ว่าความจริงนั้นผู้ที่วาดผลงานเหล่านี้กลับเป็นสตรีโฉมสะคราญผู้หนึ่ง 
ทว่าต่อให้เชี่ยวชาญการวาดการเขียนเพียงใด นางก็มาถึงทางตันได้ 
เมื่อคลังภาพใบหน้าบุรุษในสมองนางหมดลง ใบหน้าเดียวที่นางคิดถึงขึ้นมาก็คือ ‘กวนหยาง’ 
แต่แม่ทัพปกปักทักษิณผู้เชี่ยวชาญในการศึกผู้หนึ่งมีหรือจะยอมให้นางวาดภาพตนเองโดยง่าย 
นางจึงต้องใช้คำพูดและแผนการที่หลากหลายเพื่อ ‘ยั่วเย้า’ ให้เขา ‘เผลอกาย’ เข้าสักวัน!

ข้อมูลหนังสือ