หนังสือเล่มนี้เป็นนวนิยายเชิงเปรียบเทียบที่งดงาม ประโยคสั้นๆที่มีจังหวะกระชั้นของ อัมมานิติ มีผลในกระบวนการบรรยายความโดดเดี่ยวและเรียบง่ายของชนบท ขณะที่บทสนทนายาวๆ บอกเล่าการรับรู้ที่ไร้เดียงสาของเด็ก ความดีเยี่ยม และความอัศจรรย์ใจของนวนิยายเรื่องนี้ อยู่ที่การให้ผู้อ่านได้เห็นฤดูร้อนอันอบอ้าว ผ่านสายตาของเด็ก ซึ่งถูกเรื่องราวต่างๆในโลกถาโถมเข้าใส่ แต่ในที่สุดก็เริ่มตระหนักว่าตนเองสามารถทำอะไรได้ และได้ล่วงรู้ความลับสิ่งที่ผู้ใหญ่ได้ปกปิดเอาไว้ การลักพาตัวเกิดขึ้นเพราะอะไร ตอนไหน การช่วยเหลือจึงได้เริ่มต้นขึ้น

ข้อมูลหนังสือ