เวลาผ่านมาเกือบสิบปีแล้ว หลังจากรวมเรื่องสั้นและบทกวีชุด ‘ฤดูกาล’ได้รับการพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรก ในห้วงเวลายาวนานขนาดนี้ อารมณ์ความรู้สึกของผู้อ่านในประเทศไทยย่อมแปรเปลี่ยนไปบ้างตามการเปลี่ยนแปลงของกระแสสังคม เมื่อหนังสือเล่มนี้ถูกเสนอต่อสาธารณชนใหม่ๆ ผู้อ่านในยุคนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ปัญญาชนคนหนุ่มสาวย่อมจะเข้าใจได้ไม่ยากว่างานชุดนี้มีลักษณะ ‘ขบถ’แฝงเร้นอยู่ถึงสองชั้น กล่าวคือ ทางด้านเนื้อหาเป็นการประท้วงความอยุติธรรมที่ดำรงอยู่ในสังคม ส่วนทางด้านรูปแบบการเขียนนั้นเล่าก็คัดค้านวิถีครอบงำของวรรณกรรมซ้ายจัดซึ่งทำลายการสร้างสรรค์ของนักเขียนอิสระอยู่พักใหญ่ ถึงวันนี้ ผู้อ่านบางส่วนอาจจะเห็นว่าการพูดถึงความทุกข์ยากในสังคมนั้น เป็นเรื่องล้าสมัยไปแล้วในการทำงานวรรณคดี และสำหรับนักเขียนจำนวนไม่น้อย ปัญหาวิธีการเขียนก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อีกต่อไป กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ งานอย่าง ‘ฤดูกาล’หมดบทบาทไปแล้วโดยสิ้นเชิง ทัศนะเช่นนี้มีความเป็นจริงรองรับอยู่บ้าง ซึ่งถ้าหากพิจารณาเฉพาะภารกิจทางการเมืองในปัจจุบัน หนังสือเล่มนี้ย่อมหมดหน้าที่แล้วโดยปริยาย อย่างไรก็ตาม ขณะที่ทำงานชุดนี้ ผู้เขียนมิได้นึกถึงเพียงแค่จุดมุ่งหมายทางการเมืองเท่านั้น เหนือสิ่งอื่นใด มันคือความพยายามที่จะสร้างสรรค์งานวรรณกรรมขึ้นมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะดีได้ ตามสติปัญญาและความสามารถเท่าที่มีอยู่ วรรณกรรมนั้นเป็นเรื่องของมนุษย์ เป็นเรื่องของปัญหาและการต่อสู้ของพวกเขา กล่าวในแง่นี้ ‘ฤดูกาล’ก็มิได้ล้าสมัยแต่อย่างใด ส่วนจะเป็นงานที่ดีหรือไม่นั้น ย่อมแล้วแต่ดุลยพินิจของผู้อ่านเอง สารบัญ * ฤดูกาล * ลมอุ่นเมื่อใกล้ค่ำ * พ่อกับลูก * ผู้รับผิดชอบ * สมชาย * พลเมืองดี * ผู้เดือดร้อน * วันหนึ่งในชีวิตของหนานอิน * ฯลฯ

ข้อมูลหนังสือ