ขณะเมื่อศาสตราจารย์ฉัตรทิพย์และภริยาอยู่ที่เมได (มหาวิทยาลัยนาโกย่า) เรารู้สึกถึงความใจดีและความประณีตของชาวไทย..คงเป็นเพราะวัฒนธรรมแห่ง “น้ำใจ” ที่ศาสตราจารย์ฉัตรทิพย์ได้ค้นพบในชุมชนชนบทของไทย ข้าพเจ้าคิดว่าสังคมญี่ปุ่นมีวัฒนธรรมแกนกลางแบบเดียวกัน เรียกว่า “คิกุบาริ” และเราชาวเอเซีย สามารถสื่อสารกันได้โดยไม่ต้องระบุออกมาอย่างเปิดเผยเป็นภาษา...ถ้า...จำกัดวงเขตของความหมายของชุมชนอยู่ ณ ระดับวัฒนธรรมไม่ขยายไปสู่ระดับเศรษฐกิจและการเมือง..ข้าพเจ้าเห็นด้วยทุกประการ...ว่า อนาคตของประชาสังคมในเอเซียควรเป็นแบบชุมชน มากกว่าที่จะเป็นแบบปัจเจกชนเช่นในโลกตะวันตก

ข้อมูลหนังสือ