การอ่านหนังสือก็คือการพูดคุยกับผู้เขียน ผมเชื่อว่าเพื่อนผู้อ่านที่อ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้วคงเหมือนผมในตอนแรก หลังจากได้พูดคุยกับต้าปิง และได้ฟังเรื่องราวของเขา ก็เห็นเขาเป็นเพื่อนคนหนึ่ง (หวงเจี้ยนเสียง พิธีกร)

ต้าปิงเป็นคนมีเสน่ห์อย่างประหลาด ผมไม่เคยเจอใครสวมหมวกหลายใบเท่าเขา เรื่องราวและผู้คนที่เขาพบคือเรื่องจริงและคนเป็นๆ ที่มีอยู่จริง เหมือนเขาบรรเลงกลองมือเป็นจังหวะอย่างต่อเนื่อง เสียงกลองก้องวังวานยาวนานไร้ที่สิ้นสุด (วั่นเสี่ยวลี่ นักร้องเพลงโฟล์กซอง)

บนโลกนี้ยังมีคนอีกแบบ รูปแบบชีวิตของพวกเขาแตกต่างจากชีวิตเข้าเก้าออกห้าอย่างสิ้นเชิง แต่พวกเขามีเลือดมีเนื้อและมีตัวตนจับต้องได้จริง และบนโลกนี้ก็ยังมีจนอีกแบบ เขาใช้ชีวิตแบบเข้าออกห้าได้ และเดินทางพเนจรได้ด้วย เช่นต้าปิงเป็นต้น (เสี่ยวเผิง นักเดินทางแบกเป้)

ข้อมูลหนังสือ