เรื่องเล่าเถ้าที่เหลือ 11 เรื่องสั้นรหัสคดีในช่วงเดียวกับการเขียนเชอร์ล็อค โฮล์มส๎ อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ได้สร้างผลงานฝากไว้ในวงวรรณกรรมอย่างหลากหลายและมากมายมหาซาล น่าเสียดายที่โลกไม่ยอมรู้จักเขาในฐานะอื่นนอกจากผู้ให้กำเนิดเชอร์ล็อค โฮล์มส๎ นักสืบสำคัญแห่งถนนเบเก้อร์ แม้แต่ในแวดวงนักอ่านรหัสคดีเองก็แทบไม่มีใครรู้เลยว่า โคนัน ดอยล์ ได้เขียนรหัสคดีที่ไม่มีเชอร์ล็อค โฮล์มส๎ ไว้อีกหลายสิบเรื่อง "เรื่องเล่าเถ้าที่เหลือ" คือรวมเรื่องสั้น ชุด "เรื่องเล่า" ซึ่งเป็นรหัสคดีไม่มีเชอร์ล็อค โฮล์มส๎ลำดับสุดท้าย ถัดจาก "เรื่องเล่าหน้าเตาผิง" และ "เรื่องเล่าแต่เก่าก่อน" นำเสนอเฉพาะเรื่องสั้นรหัสคดีที่เขียนในช่วงเวลาเดียวกับที่เขียนบุพคัมภีร์ คือระหว่างปี 1887-1927 (ยกเว้นช่วงเว้นวรรคซึ่งรวมเป็นเรื่องต่างหากแล้วในชื่อ เรื่องเล่าหน้าเตาผิง) ในช่วงสี่ทศวรรษดังกล่าว แม้โคนัน ดอยล์จะเขียนรหัสคดีที่ไม่มีเชอร์ล็อค โฮล์มส๎น้อยมาก แต่เรื่องสั้นเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้เห็นว่านิยายสืบสวนไม่เพียงแต่เป็นเครื่องสนองความบันเทิงชั้นดี หากยังนำเสนอปรัชญาชีวิตที่สะท้อนให้เรารู้จักตัวเองโดยไม่จำเป็นต้องอาศัยนักสืบคนใด ในเรื่องสั้นคัดสรรทั้ง 11 เรื่องใน "เรื่องเล่าเถ้าที่เหลือ" ผู้อ่านจะพบตะกอนแห่งปริศนาที่ "อาร์เธ่อร์ โคนัน ดอยล์" ทิ้งให้นอนก้นอยู่ในหลืบเร้นของโลกนิยายสืบสวน เป็นเรื่องเล่าอันเต็มไปด้วยสีสันพรรณนา ซึ่งคำถามที่ว่า "ใครเป็นคนทำ" ยังมีความซับซ้อนลึกซึ้งยิ่งกว่าตัวคดี-หรือเหยื่อ-ที่เกี่ยวข้องหลายเท่านัก

ข้อมูลหนังสือ