ตอนเปิดเรื่องยังไม่มีปิน็อกกีโอ มีแต่ท่อนไม้ที่ร้องไห้และหัวเราะได้เหมือนเด็กๆ ทั้งยังช่างพูดและชอบแกล้งฅน จวบจนมันถูกนำไปทำเป็นหุ่น ก็ยังคงนิสัยเดิมไม่ผิดเพี้ยน แถมด้วยความซุกซนในระดับน่าตีเป็นอย่างยิ่ง
          ปิน็อกกีโอนิสัยไม่ดี ชอบโกหก ทั้งที่จมูกยาวทุกครั้งที่พูดปด ก็ยังไม่ยอมเข็ด ชอบแกล้งฅนอื่น คบเพื่อนเลว ขี้เกียจ ทำทุกอย่างที่เด็กเกเรซุกซนทั่วไปทำ ข้อนี้เป็นเพราะผู้เขียน เขียนถึงเด็กตามที่เป็นจริง ไม่ใช่เด็กดีหรือเลวเกินไป แต่เป็นเด็กที่ซุกซนตามธรรมชาติ มีทั้งข้อบกพร่องและส่วนดีปะปนกันไป---และในที่สุด หลังจากผ่านประสบการณ์ต่างๆ นานามามากจากการผจญภัย ปิน็อกกีโอก็เรียนรู้ที่จะกลับตัวกลับใจรู้จักที่จะพัฒนาตนเอง รู้จักคิด มีสำนึก และเป็นเด็กดี

ข้อมูลหนังสือ

  • ปิน็อกกีโอ
  • แปลจากหนังสือ: PINOCCHIO
  • ผู้เขียน: Carlo Collodi
  • ผู้แปล: กมลเดช สงวนแก้ว
  • สำนักพิมพ์: ผีเสื้อ
  • จำนวนหน้า: 280 หน้า ปกอ่อน
  • พิมพ์ครั้งที่ 2 — มิถุนายน 2542
  • ISBN: 9789741400805