“คราส” คือนวนิยายที่ว่าด้วยการเหลื่อมซ้อนของความทรงจำ คำว่า “คราส” ยังพ้องเสียงกับ “คลาด” อย่างน่าพิจารณา มันทั้งเหลื่อมซ้อนและคลาดเคลื่อน บิดเบือน ปรวนแปร จนแม้แต่เจ้าของความทรงจำเองก็ยังสับสนต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต เรื่องราวของแต่ละตัวละคร เริ่มต้นและสิ้นสุดอย่างเป็นอิสระต่อกัน ไม่เรียงลำดับก่อนหลัง มีเพียงบางส่วนเสี้ยวที่เหลื่อมซ้อน สนับสนุนและคัดค้าน ส่งเสริมและขัดแย้ง นี่เป็นนวนิยายในแนวทางที่ อติภพ ภัทรเดชไพศาล ทำมาตลอด สร้างและซ่อน เหมือนเล่นเกมปริศนาค้นหาความหมายกับผู้อ่าน ในขณะที่เรื่องราวดำเนินไป ในขณะที่เราล่องไหลไปกับชีวิตของตัวละคร ในขณะนั้น...คำถามมากมายเหมือนแสงจ้าที่ส่องเข้าตาเรา เราหรี่ตาเพ่งมอง แล้วเราก็มองเห็นบางอย่าง...ซ่อนอยู่ด้านหลังแสงอันเจิดจ้านั้น

ข้อมูลหนังสือ