ข้าพเจ้ามีความสุขที่เขียนเรื่องนี้...ข้าพเจ้าค้นหอสมุด ค้นหอจดหมายเหตุ พบความปากจัดของหนังสือการเมืองสมัยรัชกาลที่ 7 พบราชกิจจานุเบกษาประกาศสั่งของเจ้าพนักงาน ห้ามมีและห้ามจำหน่ายหนังสือที่เป็นภัยต่อการปกครอง...ค้นประวัติคนเก่ารุ่นปู่รุ่นพ่อจากหนังสืองานศพของนายทหาร ตำรวจ นายอำเภอ เจ้าเมือง พ่อค้า คหบดี สนุกมาก นกจากเขียนเรื่องนี้แล้ว ข้าพเจ้าเก็บไว้เล่าด้วยปากราวกับไปพบบ่อเพชรบ่อพลอยมา ข้าพเจ้าเขียนนวนิยายเรื่องนี้แบบที่ฝรั่งเรียกว่า more atmosphere than plot. นวนิยายเรื่องนี้ เป็นแบบกลั้วกันไปด้วยความคิดฝันกับความจริง กระเดียดไปพิถีพิถันในข้อมูลและบรรยากาศ ยิ่งกว่าพล็อต

ข้อมูลหนังสือ