'ฉันเคยรู้จักเด็กหญิงคนหนึ่ง เธอมักยืนนิ่งขึงแล้วมองจอง จ้องเอาจ้องเอาไม่เกรงใจ จ้องทุกสิ่งจ้องทุกคน ที่เธอสนใจอยากจ้องมอง เธอจ้องมองพื้นดิน เธอจ้องมองท้องฟ้า เธอจ้องหน้าคุณเป็นชั่วโมงได้ จ้องทำไมคุณก็ไม่รู้ หลังจากได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดจ้องระดับท้องถิ่น เธอจึงเปิดโอกาสให้ดวงตา ได้มีเวลาพักผ่อนบ้าง'

ข้อมูลหนังสือ