ประเด็นหนังของผมไม่ใช่เรื่องที่จะมาเปลี่ยนแปลงมนุษย์หรือมีปรัชญายิ่งใหญ่ เป็นเรื่องเล็กๆ ที่ผมมีปัญหา มีคำถามไม่ใช่หนังส่งเสริมให้คนทำความดี ผมมีเชื้อเพลิงนั้นเวลาทำหนัง ผมหวังแค่ให้คนที่มาดูหนังแล้วอยากทำอย่างอื่นต่อ เช่น ดูจบล้วกลับไปนั่งเฉยๆ กินกาแฟ ดูดบุหรี่ หรือคิดถึงใครสักคน ครั้งหนึ่งเคยภูมิใจกับการใช้สมองแต่นานเข้าความภูมิใจค่อยเปลี่ยนเป็นละอายใจมึงแม่สร้างหนังชิบหาย เติบโต มีชื่อเสียง เดินทางทั่วโลก แต่ชีวิตประจำวันซื้อเอาหมดทุกอย่าง มึงมีความคิดควงามอ่านมากนักใช่ไหม ลองถูกจับไปปล่อยเกาะสักอาทิตย์ มึงทำอะไรได้บ้างวะ ผมทำหนังทุกเรื่อง ตลอดทางผมสวดมนต์ทุกวันไม่เคยขอให้ได้เงิน ให้ป็อปปูลาร์หรือขออะไรรู้ไหม ขอให้กูชอบ ขออย่างเดียวเลย ผมคงทนไม่ได้ ถ้าไม่ชอบ จ่อให้ได้ร้อยล้าน สอนคนทำหนังมันสอนไม่ได้ ต้องทำไปเอง...

ข้อมูลหนังสือ