ไม่มีประโยชน์เลยที่คุณจะใช้ชีวิตอย่างอุดมคติขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานหากสิ่งที่เรียกว่า “อุดมคติ” ของคุณนั้น มิได้นำความเบิกบานมาสู่ชีวิตของคุณแล้วขอแนะนำให้ทบทวนชีวิตของคุณเสียใหม่ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณมีชีวิตอยู่ด้วยสมองหรือหัวใจเพราะ ณ ที่ใดที่ชีวิตดำรงอยู่ในระดับของหัวใจ ณ ที่นั้นการดำรงอยู่ย่อมหยั่งรากลึกซึ้ง เป็นการดำรงอยู่ของปีติเมื่อคุณเป็นส่วนหนึ่งของการแสวงหา และเมื่อคุณได้กลายเป็นตัวการแสวงหานั้นเองทีเดียวเมื่อนั้นทุกการค้นพบและความเข้าใจ ย่อมหมายถึงความเบิกบานของการดำรงอยู่และในความเบิกบานอันลุ่มลึกนั้นเอง ที่คุณค้นพบว่า คุณได้หลงลืมสิ่งที่เรียกว่า “อุดมคติ” ไปเนิ่นนานครัน

ข้อมูลหนังสือ