บันทึกชีวิตหนึ่งปีอันดิบเถื่อนของชายหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ผู้ตัดสินใจลาออกจากอาชีพนักข่าว เพื่อเดินทางไปเรียนภาษาอังกฤษและผจญภัยหาประสบการณ์แปลกใหม่ที่เมืองปูเน่ ประเทศอินเดีย ดินแดนที่คนเคยไปต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ถ้าไม่รักก็เกลียดไปเลย!

พูดถึงประเทศอินเดีย คนส่วนใหญ่ยังมีทัศนคติที่ไม่ค่อยดีนัก บ้างคิดถึงแต่บังขายถั่วขายโรตี บ้างก็ว่าแขกตัวเหม็น บ้างมองว่ามีแต่ขอทาน ถนนหนทางสกปรก ชุลมุนวุ่นวาย ไม่น่าพิสมัย ไม่น่าไว้วางใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยถ้อยคำดูถูกเหยียดหยาม

หารู้ไม่ว่า สำหรับคนที่เคยมาอินเดีย ไม่ว่าทำงาน เรียน ท่องเที่ยว หลายคนประทับใจจนต้องกลับไปอีก หลายคนกลับมาเขียนหนังสือขายจนติดอันดับเบสเซลเลอร์ หลายคนลงหลักปักฐานทำงานมั่นคง สร้างครอบครัวที่นั่นเลยด้วยซ้ำ เพราะพวกเขาได้สัมผัสอย่างใกล้ชิดและยาวนานพอ จนรู้ซึ้งว่า อินเดียที่ไปพบเจอมาด้วยตาตัวเองนั้นดีงามน่าประทับใจแค่ไหน ผู้คนเป็นมิตร อาหารอร่อย สถาปัตยกรรมเก่าแก่งดงามวิจิตร วัฒนธรรม ประเพณี ค่านิยม และเรื่องราวอื่นๆอีกมากมายในชีวิตประจำวันของคนอินเดียอันแปลกประหลาด มีสีสัน เปี่ยมด้วยเสน่ห์ ชวนให้ค้นหาและทำความเข้าใจ ถ้าเปิดใจให้กว้าง เราก็จะเจอกับโลกใบใหม่ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และเชื่อว่าจะต้องทึ่งแน่นอน (แม้บางเรื่องอาจจะทำใจยากสักนิดก็เถอะ)

เรื่องราว ประสบการณ์ เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยน่ารักๆ ที่ผู้เขียนพบเจอในชีวิตประจำวันตลอดหนึ่งปีเต็มใน 'อย่าด่าอินเดีย' เล่มนี้ น่าจะมีประโยชน์ ทำให้ทุกคนยิ้ม หัวเราะ และประทับใจได้ ถึงขั้นกระตุ้นให้เก็บกระเป๋า แบกเป้ จองตั๋วเครื่องบินเดินทางไปเที่ยวอินเดียกันมากขึ้น

เหนืออื่นใด อยากให้คนไทยเปลี่ยนทัศนคติมองอินเดียในมุมมองใหม่ เพราะประเทศนี้มีดีกว่าที่คิด

ข้อมูลหนังสือ