โง่เขลาและว่างเปล่าหรือเปล่านะ กับสิ่งที่คิด ที่ลงมือทำ ผมไม่สนใจ เมื่อมีชีวิต ผมอยากใช้ชีวิต อยากทำให้สิ่งที่คิด ที่หวัง ที่ปรารถนาบ่อยๆ หน กระทำไปโดยไม่ต้องใช้เหตุผลเลย

ใจสั่งมา – ว่ากันเชยๆ แบบนี้ก็ได้ ทำไมจะต้องเกรง กลัว หรือกังวลนักหนาแคร์กัน เห็นอกเห็นใจกัน ก็ไปฟังเสียงตบตากันร่วมทุกข์ร่วมสุขตามปัจจัย และเงื่อนไขที่พอจะทำได้ไกลแค่ไหนก็ช่างมันเถอะ เหน็ดเหนื่อยบ้างก็ช่างมันเถอะ ถ้าการเดินทางนั้นมันทำให้เราได้พบเจอกันสัมผัสกอดรัดกัน แม้ในทางสายตาและความรู้สึกไม่ใช่สิ่งนี้หรอกหรือที่เป็นความงดงามของการมีชีวิตอยู่

ข้อมูลหนังสือ