มนุษย์เราเป็นพวกที่ชอบรับมากกว่าให้ ภาพจากสื่อและคนรอบตัวตอกย้ำเราเสมอว่า ความสุขคือเป้าหมายของชีวิต และการรับความสุขก็คือการ "ตักตวง" มันใส่ตัว มองว่าตัวเองคือศูนย์กลาง

ปรัชญาพุทธสอนสิ่งตรงข้ามโดยสิ้นเชิง นั่นคือมองออกไปจากตัวเอง คริสต์ศาสนาก็สอนให้รักเพื่อนร่วมโลก เพราะความสุขคือการแบ่งปันกัน คือการให้

แต่ในโลกใบนี้ การแบ่งปันให้คนอื่นเป็นเรื่องยาก การรักคนอื่นก็เป็นเรื่องยาก ทว่ามองให้ดี เราจะเห็นเรื่องเล็กๆ ที่สวยงาน : ชาวบ้านตำบลหนึ่งที่สุรินทร์คืนเงินให้รัฐที่ให้ความช่วยเหลือมากเกินไป, เจ้าหน้าที่โรงแรมแห่งหนึ่งเก็บเงินแขกได้และส่งคืน, คนขับรถรับจ้างคือของที่ผู้โดยสารลืมทิ้งไว้บนรถ, หมอเปิดคลินิกสำหรับคนยากไร้โดยไม่คิดเงินค่ารักษษ บางคลินิกคิดว่ารักษาแค่บาทเดียว ฯลฯ

เพียงเปลี่ยนจาก "รับ" มาเป็น "ให้" เอาใจเขามาใส่ใจเรา น้ำใจใสบริสุทธิ์หยดเล็กๆ แต่ละหยดจะรวมตัวเป็นสายน้ำแห่งความเมตตา ชะล้างฝุ่นละอองที่จับเปื้อนโลกมานาน นี่ก็คือการกอดโลก กอดโลกได้เมื่อไร ใจก็เป็นสุข แล้วโลกก็สวยงามขึ้นทันที

สองแขนที่กอดโลก เป็นหนังสือที่เป็นเพื่อนยามที่คุณเหงา เศร้า ท้อแท้ และรู้สึกว่าโลกนี้ไม่น่าอยู่

ข้อมูลหนังสือ

  • สองแขนที่กอดโลก
  • สำนักพิมพ์: 113
  • จำนวนหน้า: 240 หน้า ปกอ่อน
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — มกราคม 2562
  • ISBN: 9786167455907