หากถึงเวลาที่ฉันต้องเดินทางไปยังดินแดนแห่งการลืมเมื่อเจ้าหน้าที่บนดินแดนแห่งนั้นป้อนผลไม้ให้ฉันไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไรกับผลไม้ในปากสิ่งที่นายบุญค้ำทำคือการฝืนกฎเกณฑ์นี้ไม่ใช่ธรรมเนียมของมนุษย์ที่จะลงมาเกิดเขาเป็นวิญญาณขบถผู้แหกกฎเกณฑ์ของผู้มีอำนาจพวกเราถูกกำหนดตั้งแต่ต้นแล้วว่าต้องลืมก่อนที่จะเริ่มจดจำ เริ่มจดจำสิ่งซึ่งเราเพิ่งลืมไปหรือเราถูกออกแบบมาให้จดจำและลืมเลือน วัฏจักรของมนุษย์คือการวนเวียนไปมาระหว่างการจดจำและการลืมอย่างนั้นหรือ....

ข้อมูลหนังสือ