พวกเขาเรียกเราว่า “ลองโก” แปลว่า ไอ้อินเดียนแดงหน้าโง่ 

ส่วนเราเรียกพวกเขาว่า “มีชู” ซึ่งก็แปลความหมายได้
เหมือนๆ กันนั่นแหละ

ชีวิตจริงของเด็กสาวพื้นเมืองเอกวาดอร์สายเลือดอินเดียนแดง ผู้ซึ่งบรรพบุรุษคือชนเผ่าอินคา เจ้าของอารยธรรมโบราณแห่งอเมริกาใต้ เธอถูกหลอกไปอยู่กับครอบครัวคนขาว
ตั้งแต่เด็ก มีชีวิตรองมือรองเท้าพวกเขา ที่เฝ้ากรอกหูว่าสายเลือดอินเดียนแดงของเธอคือพวกล้าหลังโง่เง่า ต้องทำงานใช้แรงงานเหมือนบรรพบุรุษไปตลอดชีวิต เธออับอายรากเหง้าของตัวเอง อับอายวิถีชีวิตของพ่อแม่ จนกระทั่งได้แอบเรียนหนังสือ จากนั้นชีวิตเธอจึงเริ่มเปลี่ยนไป และถูกเลือกให้เป็นตัวแทนเข้าประกวดความงาม จนได้ตำแหน่งมาครองในที่สุด

 

ข้อมูลหนังสือ