" […] คนเรามักศิโรราบต่อความรัก และโง่เขลาต่อสิ่งนี้ เพราะรู้ทั้งรู้ ก็กลับยินยอมที่จะเจ็บปวด ขอแค่เพียงสักคนไม่ลืมเลือนเป็นการแลกเปลี่ยน ต่อให้สักคนที่ว่านั้นไม่แม้แต่จะรักตอบด้วยซ้ำ […] "

บางส่วนจาก ดังนั้นจึงสิ้นสลาย

 

" […] ปีใหม่ผ่านพ้นด้วยงานเฉลิมฉลองอันน่าขันกลางถนนราชดำเนิน ผู้คนมีใบหน้าที่เปื้อนเปรอะความสุขชั่ววูบดุจละอองยามเช้า ก่อนแสงแดดของความจริงสาดต้องในอีกห้าเดือนต่อมา กล่าวให้ตรงกว่านั้น อีกสี่เดือนยี่สิบสองวันต่อมา แสงแดดอันแผดจ้าก็สาดต้องทุกคนให้ลืมตาตระหนักว่า แท้แล้วเราไม่เคยมีชีวิต […] "

บางส่วนจาก ดังนั้นจึงสิ้นสลาย

 

"[…] สิ่งเดียวที่เป็นความจริงยิ่งกว่าในทุกๆ สิ่งของชีวิตที่คุณได้ถือกำเนิดเกิดมา คุณต้องตายอย่างโดดเดี่ยว ไม่ว่ามีหรือไม่มีคนรัก ไม่ว่ามีหรือไม่มีคนชัง เราต่างเกิดและตายโดยลำพัง เสียงที่คุณปรารถนาได้ยินจากขอบฟ้าไกลโพ้นนั้นไม่เคยมีอยู่จริง […] "

บางส่วนจาก ดังนั้นจึงสิ้นสลาย

 

" […] ความทรงจำเป็นลักษณะเฉพาะที่ผู้คนยอมเจ็บร้าวลึกรานเพื่อทะลักล้นปีติแห่งความทรมาน มันเป็นสำลักของความเจ็บปวดที่งดงามเกินบรรยาย มันเป็นภาวะของการเสพติดที่ให้คุณและโทษพอๆ กัน มันมีไว้ใช้สำหรับสายพันธุ์เฉพาะอย่างแท้จริง […] "

บางส่วนจาก บรรณาธิการบันทึก

 

ข้อมูลหนังสือ

  • ดังนั้นจึงสิ้นสลาย
  • ผู้เขียน: นิธิ นิธิวีรกุล
  • สำนักพิมพ์: สมมติ
  • จำนวนหน้า: 300 หน้า ปกอ่อน
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — พฤษภาคม 2558
  • ISBN: 9786167196510