ถ้าคุณคิดว่ายกี่เป็นประโยคหนึ่ง วลีหนึ่ง หรือกวีบทหนึ่งผมขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ความจริงมันเป็นบทร้อยแก้วที่เขียนขึ้นมาอย่างแนบเนียนเพื่อทาให้ความเข้าใจผิดของคุณได้รับการเชื่อถือเท่านั้น เมื่อคุณเป็นนักอ่าน คุณอ่านหนังสือหลายร้อยเล่ม คุณอ่าน อ่าน อ่าน และอ่าน แต่เมื่อคุณลองเขียน เขียนอะไรก็ได้ไม่ต้องเป็นบทกวี ไม่ต้องเป็นนิยายไม่ต้องเป็นคอลัมน์ ไม่ต้องเป็นบทความไม่ต้องเป้นเรื่องราว เขียนอะไรก็ได้ เขียนขึ้นมาสักหนึ่งชิ้น เขียนขึ้นมาสักหนึ่งบทเขียนขึ้นมาสักหนึ่งบรรทัด เขียนขึ้นมาสักหนึ่งประโยค สิ่งที่ผมอยากบอกก็คือ นี่ไม่ใช่กลุ่มประโยค วลี หรือบทกวีร้อยแก้วพันกรองมันมีข้อแตกต่างเล็กน้อย ระหว่าง "ร้อยแก้ว" กับ "ร้อยแก้ว" บางทีมันอาจมีเก้าสิบเก้าแก้ว หากคุรเผลอดื่มไปหนึ่งแก้วและแก้วนั้นทำให้คุณเมา มันเหมือนลางสาดกับลองกอง เหมือนต่อกับแตน เหมือนคิงคองกับลิง เหมือนโอ่งกับไห เหมือนปิ้งกับย่าง ฯลฯ ผมไม่รู้จะบอกคุณยังไง มีแต่กวีเท่านั้นที่ตักน้ำใส่กระโหลกชะโงกในกะลาและเฝ้ามองว่าเมื่อใดจะมีดอกไม้ นั่นก็ถูกแล้วบางทีคนอื่นอาจเห็นมากกว่านั้น ผมก็เคารพสายตาของเขา ผมแค่อยากบอกว่านี่ไม่ใช่กลุ่มประโยคหรือวลันเป็นสมมติถ้อยคำที่ถูกเรียบเรียง จากความพิลึกพิลั่นอันซุกซนทางความคิดในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น ชีวิตเป็นสิ่งสมมติคุณเองก็ถูกสมมติขึ้นมา

ข้อมูลหนังสือ

  • ประสบการณ์สมมติครั้งสุดท้าย
  • ผู้เขียน: สหรัฐ พัฒนกิจวรกุล
  • สำนักพิมพ์: สมมติ
  • จำนวนหน้า: 108 หน้า ปกอ่อน
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — พฤษภาคม 2558
  • ISBN: 9786167196466