เมื่อทุกอย่างบนผืนแผ่นดินนี้ เป็นของพระเจ้าแผ่นดินเรือที่จะนำไปเกาะนิรนามนั้นจึงต้องขอพระราชทานจากพระราชาสายตานั้นแสร้งมองเห็นแผ่นดินอย่างเลือนรางในระยะอันไกลโพ้น แสร้งบังค้บเรือให้แล่นผ่านแผ่นดินอื่น แต่เมื่อหยุดเทียบท่า บรรดากะลาสีเรือต่างขึ้นฝั่ง ทอดทิ้งเขาไปจนหมดเหลือเพียงบรรดาเมล็ดพืชที่บัดนี้ได้งอกงามจากดินที่ทะลักแตกบนดาดฟ้าเรือ ฝนเพียงเล็กน้อยผ่านมาก็จะได้ผลิตผลงดงามพอแดดเปรี้ยงเที่ยงวัน เขาจึงเดินทางต่อเพื่อค้นหาตัวเอง...

ข้อมูลหนังสือ