ในโมงยามก่อนถึงวาระแห่งพิธีกรรมอันสำคัญยิ่งใหญ่ ที่ในทางหนึ่งก็ใหญ่จนไม่
อาจเอื้อมเชื่อมโยงไปถึงได้ แต่อีกทางก็ใหญ่จนไม่อาจไม่ถูกผูกโยงไว้ภายใต้

ในโมงยามเยี่ยงนั้น เราจะทำอะไร--ได้ ?

หากินหาอยู่-สืบพันธุ์-ล้มตาย ?

เราเขียน และอ่านนิยมนิยาย เรื่องยาวขนาดสั้น และเรื่องสั้นขนาดยืดยาว ที่จังหวะวรรคตอนผูกเข้ากับจังหวะภาษาแปลกแปร่งไม่ยอมเข้า “มาตรฐาน” คำศัพท์ที่แม้ร่วมเหง้าแต่ไม่ยอมร่วมเงาร่วมร่ม ทุกข์สุขที่แม้ถูกกดข่มแต่ยืนยันจะเผยอแสดงให้ได้สัมผัสร่วมกัน, อยู่ในโมงยามเช่นนั้น, โมงยามพัลวันที่ได้แต่นับวันรอให้มันผ่านไป-เสียที

และถ้าเป็นไปได้ก็ขอให้มันผ่านไปด้วยดีโดยไม่ต้องมาถึง

ขอบคุณ ภู กระดาษ ที่มอบงานเขียนเหล่านี้มาให้ตีพิมพ์ในโมงยามเช่นนี้


— ไอดา อรุณวงศ์, คำนำสำนักพิมพ์

ข้อมูลหนังสือ