หากการรับน้อง ระบบโซตัส ระบบอาวุโส ความภาคภูมิใจในเครื่องแบบนักศึกษาความฟาฟายฟุ่มเฟือยในพิธีการรับปริญญา จะเป็นเครื่องชี้วัดความเป็นประชาธิปไตยในสังคมไทยได้ สิ่งที่เราเห็นกันอยู่ในตอนนี้คือ อากาศแบบอนุรักษนิยมบวกสายลมแสงแดด Mestizo ของไทยเลือกจะจำว่าตนเป็นอำมาตย์มากกว่าเป็นลูกครึ่งจีนอพพยพอาศัยเกาะกิน หาสัมปทาน ค้าขาย เป็นนายหน้าให้กับอำมาตย์จนมั่งคั่งขึ้นมาระดับหนึ่ง วันดีคืนดีเลยตัวเป็นวัวลืมตีน เลยไปว่าบรรพบุรุษของตนก็เป็นไพร่จ่ายส่วยเท่านั้น “ไพร่ VS อำมาตย์” นักเขียนคือประชาชนที่ควรกลับไปหาประชาชน มิใช่ผู้ที่จะมาปฏิรูปจิตสำนึกประชาชน อ้อ ก่อนจะกลับไปหา ประชาชน ต้องเปิดกะลาก่อนนะถึงจะเดินออกมาได้ “แง้มกะลาหาประชาชน” วันนี้มวลชนเขารู้จักพวกคุณดีเกินไปเสียแล้ว ส่วนพวกคุณดูเหมือนจะรู้จักเขาน้อยเกินไป “you know me a little go” ด้วยภาพสะท้อนที่ซื่อสัตย์ ด้วยยอมรับในความอัปลักษณ์ พกพร่องของตนเองมิใช่หรือ ที่จะช่วยให้เราได้ขัดเกลาปรับปรุง และศัลยกรรมตนเองได้ถูกจุด “ด้วยรัก” สารบัญ ชอบ – ไม่ชอบ คนดี สังคมมาตรฐานเดียว เข้าใจ กลุ้ม ข้ามเพศ สันติวิธี – ตราม่าโมเดล เชียงใหม่เอี่ยมอ่อง ฯลฯ

ข้อมูลหนังสือ

  • ก็ไพร่นี่คะ เล่ม 2
  • ผู้เขียน: คำ ผกา
  • สำนักพิมพ์: อ่าน
  • จำนวนหน้า: 434 หน้า
  • พิมพ์เมื่อ: มีนาคม 2554
  • ISBN: 9786167158112