บันทึกประสบการณ์เหลือเชื่อของจอมขี้เกียจตัวแม่ แถมทำกับข้าวไม่เป็นกับเขาสักอย่างจนกระทั่งย้ายออกจากกรุงเทพฯ ไปอยู่เมืองปาย จ.แม่ฮ่องสอน สองปีเต็มๆ วันดีคืนดีที่ไม่มีอะไรจะกิน เลยต้องลุกขึ้นมาหัดทำกับข้าวกินเอง พร้อมตักเผื่อแจกชาวบ้านใกล้เรือนเคียงได้ราวกับมืออาชีพภายในเวลา 2 เดือนเท่านั้น ไม่น่าเชื่อ! คนอย่างนี้ทำกับข้าวกินเองได้ ทุกคนในโลกเราก็ทำได้ การทำกับข้าวกินเองจ่ายตลาดเองเกือบทุกวัน มีข้อดีอีกอย่างคือ คุณจะเริ่มรู้ว่าหลักการของมันคืออะไร เมื่อเห็นพืชผักบางอย่างที่คุณสนใจ คุณจะนึกออกเองเลยว่า ควรเอาไปแกงประเภทไหน เครื่องปรุงของมันจะต้องมีอะไรบ้าง ถ้าผัด ทอด ยำ จะต้องซื้ออะไรไปด้วย ถ้าผักรสขมนิดหนึ่งกินยาก ต้องเอาไปต้มก่อน ผักต้มต้องกินกับน้ำพริกแบบไหนเด็ดสุด รายละเอียดพวกนี้มันมาเอง ฉันเรียนรู้จากหน้าเขียงไม้ที่เริ่มบิ่นและกระทะไฟฟ้ายี่ห้อตลกๆ ราคาถูกที่ทำหูจับหลุดไปแล้วทั้งสองข้าง ว่าบางเรื่องในชีวิตคนเราไม่จำเป็นต้องอาศัยพรสวรรค์ ไม่ต้องเก่งเลอเลิศมาจากสวรรค์ชั้นฟ้า ประมาณว่าเกิดมาเพื่อเป็นสิ่งนั้นสิ่งนี้ก็ได้เหมือนกัน ถ้าคุณไม่ดักดาน กล้าเปิดตัวเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ ขวนขวายหาความรู้ในสิ่งที่คุณสนใจอย่างไม่สิ้นสุด สิ่งที่คุณสนใจ สิ่งที่คุณทำอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน มันจะสร้างทักษะบางอย่าง มันจะหล่อหลอมบางสิ่งให้คุณคิดได้ทำได้เหมือนกัน บางครั้ง เมื่อคุณอยู่กับมันจนถึงจุดหนึ่ง คุณอาจจะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ขึ้นมาได้เอง โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากมายนัก นี่คือส่วนหนึ่งของ Kitchen Wisdom ที่ฉันเรียนรู้ได้จากยอดกระถินกำละห้าบาทในตลาดสดเมืองปายค่ะ

ข้อมูลหนังสือ