“ความสุข” เป็นสิ่งที่ผู้คนต่างเสาะแสวงหาเพื่อให้ได้มา แต่ทว่า “ความสุข” ที่คนทั้งหลายไขว่คว้ามานั้น มิใช่ความสุขที่คงกระพันยั่งยืน ได้มาแล้วก็สูญไป ได้เป็นแล้วก็เปลี่ยนไป หาได้คงที่คงทนไม่ ดังนั้นเมื่อมี “ความสุข” แล้ว ก็อยากรักษาความสุขนั้นให้คงอยู่ตลอดไป เราจึงพยายามเก็บกักและวิ่งไล่ความสุขมิรู้จบสิ้น โดยลืมตระหนักไปว่า “ความทุกข์” ได้เริ่มก่อตัวขึ้นในขณะที่เราพยายามจะมีความสุข และยื้อยุดความสุขให้คงอยู่ตลอดไปนั่นเอง

เมื่อคนไม่รู้และไม่เข้าใจ ทำให้มิได้ตระหนักถึงความจริงข้างต้นนี้ จึงพยายามสลัดทิ้งทุกสิ่งที่ทำให้เกิดทุกข์ แล้วมุ่งหน้าแสวงสุขอย่างไม่ลดละ แม้จะลุถึงความสุขได้ แต่ก็สุขเพียงไม่นาน สักพักก็ทุกข์อีกแล้วว่าจะมีสุขได้มากกว่านี้หรือจะรักษาความสุขที่มีได้ อย่างไร บางคนพอละทุกข์ไม่สำเร็จ จึงยอมให้มันครอบงำอย่างหมดอาลัยตายอยาก และรู้สึกว่าความสุขเป็นเรื่องที่ยากเหลือเกิน จนแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ข้อมูลหนังสือ