เขียนถึง "คน" อย่างที่มีชีวิตเลือดเนื้อจริงๆ มิใช่ตุ๊กตาหรือหุ่นที่ถูกชักเชิด ตัวละครของเขาจึงเดินเปะปะอยู่ทั่วไปและใกล้ๆกับตัวเรานี่เอง - เสนีย์ เสาวพงศ์

รงค์ชอบแสดงชีวิตในสถานที่ที่คนทั่วไปมักเหยียดเป็นของต่ำและกล่าวถึงบุคคลที่สังคมถือว่าต่ำ เช่นหญิงที่ค้าประเวณี เป็นต้น รงค์มีความเป็นอุเบกขาพอใช้ ไม่แก้ตัวแทนผู้ชายที่หาความสนุกจากผู้หญิงนั้น ไม่แก้ตัวแทนผู้หญิงเหล่านั้น ไม่ลงโทษสังคม ไม่ยกย่องใคร วาดภาพด้วยถ้อยคำ ด้วยความเพลิดเพลินของจิตรกรใช้แปรงและสี - ม.ล.บุญเหลือ เทพยสุวรรณ

ข้อมูลหนังสือ