ใน “รวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย” อันคอยดัดสันหลังให้เหยียดตรงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน หรือกระทั่งกำกับกันในจิตใต้สำนึกนั้น แท้จริงกลับสร้างความลักลั่นอันหยั่งรากลึกอย่างที่ผู้ “เป็นกลาง” ลงไปจนถึงระดับจิตใต้สำนึกอาจไม่สามารถเห็นแม้เพียงวี่แววของความระลึกรู้ อันกล่าวว่าเป็นกลางในที่นี้นั้น หาได้หมายถึงการดำรงตนในสุญญากาศ ไม่ยาตราพาตัวไปสู่ด้านใดด้านหนึ่งของฝ่ายฝั่งทางการเมืองแต่อย่างใด หากคือการอยู่ในคุณค่าอันดิบดีของวัฒนธรรมที่มีอยู่แต่-และแผ่ไพศาลออกไปจากส่วนกลางของประเทศ หรือกล่าวให้จำเพาะจงก็คือ “เป็นกลางอย่างกรุงเทพมหานคร” คนกรุงนั้นหรือจะรู้อันใดเมื่อได้ยินคำว่า “เผต” เว้นแต่เขาจะรู้ว่านั่นคือ “เปรต” ตามคำอย่างอีสาน นี่คือผลของความเป็นกลางที่ย้อนมาขัดขวางรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทยเสียงเอง… เมื่อเป็นกลางทางวัฒนธรรมแล้ว อำนาจบาตรใหญ่นี้ย่อมยาตราไปสู่อาณาบริเวณของภาษาด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย อันอื่นใดอันเพียงเพี้ยนเหน่อก็ดูเก้อดูขำ มิพักต้องกล่าวถึงถ้อยอันผิดล้ำไปจากคำอันคุ้นเคย ไม่มีทางเลยที่ผู้ถูกสลักฝังซึ่งความเป็นกลางจะรู้จัก “บาบ่าวท้าว” ไอ้ดีกว่า “ข้อย-แซบ-อีหลี” อันอาจถือได้เป็น “คำอีสานปอป” หรือกระทั่งอีกหนึ่งคำอีสานยอดนิยมอย่าง “เสี่ยว” ก็ถูกใช้ในเชิงเหยียดหยามอย่างหาได้เกี่ยวอันใดแก่รากเหง้าความหมายของมัน ครั้นยินคำควยก็เสือกไส…ด้วยไม่เข้าใจว่าคือควาย ความเป็นกลางทำกับความเป็นถิ่นไว้ถึงเพียงนั้น… นานาแห่งความเป็นกลางอันใหญ่โตเหล่านี้ ล้วนกลืนกินแม้แต่บทกวีเข้าไป จะกวีจากแดนดินถิ่นใดก็ล้วนแต่ต้องอาศัยภาษาที่เป็นกลาง ไม่อย่างนั้นใครเขาจะอ่านได้รู้เรื่อง ลำพังคำกลางในลีลาอย่างวิจิตรผู้คนยังยากคิดจะเข้าถึง ไหนเลยคำถิ่นอันลึกซึ้งจะมีคนอยากคำนึงให้เข้าใจ ความเป็นกลางทางการเมืองอาจถูกมองในแง่เค้าลางของเรื่องดี มันอาจหมายถึงโอกาสในการประสานฝักฝ่าย ทว่า ความ “เป็นแต่กลาง” ทางวัฒนธรรมรังแต่จะทำให้สะพานขาด อันใดแปลกประหลาดต่างไปก็ให้เห็นเป็นสิ่งอื่นไปเสียหมด จนอดไม่ได้ที่จะคิดกับมันอย่างขันขื่นในยามที่ยืนตรงใต้ร่มแดงแห่งไตรรงค์ของธงชาติไทย ณัฐเมธี สัยเวช บรรณาธิการ

ข้อมูลหนังสือ

  • ไม่ปรากฏ
  • ผู้เขียน: ภู กระดาษ
  • สำนักพิมพ์: ชายขอบ
  • จำนวนหน้า: 126 หน้า
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — มีนาคม 2556
  • ISBN: 9786163218063