การยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบไม่ได้หมายความว่าเราขี้เกียจ มาตรฐานต่ำ พอใจกับความล้มเหลว ไม่ใส่ใจต่อความเป็นเลิศ ไม่ปรับปรุงตัวเอง หรือขาดความกระตือรือร้น ตามแก่นแท้ของแนวคิดนี้คือการลงมือทำให้บรรลุเป้าหมาย หรือทำสิ่งดีๆ ในชีวิต โดยไม่ต้องหวังให้มันสมบูรณ์แบบมากจนเกินไป นั่นคือการให้ความสำคัญกับการลงมือทำมากกว่าจะต้องทำให้ดีเยี่ยม แต่ก็ไม่ได้ตัดเรื่องการลงมือทำให้ดีเยี่ยมออกไป แค่กำจัดความกลัวว่าจะทำไม่ดีพอออกไปต่างหาก

วิธีเก่าที่จะปลดปล่อยความสมบูรณ์แบบคือการบอกให้ "ละทิ้ง" ความสมบูรณ์แบบ และหวังว่าทุกคนจะทำตามได้ แต่แนวทางใหม่คือการแสดงให้เห็น "เคล็ดลับเล็กๆ" ซึ่งเรียบง่ายแต่มีกลยุทธ์ที่จะทำให้เราค่อยๆ "ละทิ้ง" ความสมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องฝืน

การยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบหมายถึงความใส่ใจต่อสิ่งต่างๆ น้อยลง เช่น

  • ใส่ใจผลลัพธ์ให้น้อยลง ใส่ใจการทำงานให้มากขึ้น
  • ใส่ใจสิ่งที่คนอื่นคิดให้น้อยลง ใส่ใจว่าตัวคุณเองต้องการเป็นอะไร และอยากทำอะไรให้มากขึ้น
  • ใสใจเวลาให้น้อยลง ใส่ใจภารกิจให้มากขึ้น

ข้อมูลหนังสือ

  • สำเร็จได้ ไม่ต้องรอให้สมบูรณ์แบบ
  • แปลจากหนังสือ: How to Be an Imperfectionist
  • ผู้เขียน: Stephen Guise
  • ผู้แปล: ชนิกานต์ แตงน้อย
  • สำนักพิมพ์: Shortcut
  • จำนวนหน้า: 240 หน้า ปกอ่อน
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — กุมภาพันธ์ 2562
  • ISBN: 9786161828295