ควรต้องรู้ไว้ว่าสรรพสิ่งบนโลกนี้ล้วนไม่มีสิ่งใดคงทนถาวร ความรู้สึกรักและเกลียดก็เช่นกัน...แม้ชายคนเดียวที่อยู่ใกล้ชิดนางในยามนี้คือคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีนาง คือคนที่คอยปกป้อง ดูแลและอยู่เคียงข้างนาง แต่จะอย่างไรดวงวิญญาณในร่างนี้ นางก็ยังคือลวี่หนิง นางไม่อาจลืมเลือนคนที่ควรต้องลืม นางไม่อาจไม่นึกหวนไปถึงยามที่ตนเองเป็นทั้งที่รักใคร่และเกลียดชังในวังหลวงแห่งนั้น ไม่อาจลบล้างสิ่งเหล่านี้ออกไปจากทั้งความคิดและจิตใจ มิหนำซ้ำสวรรค์ก็คล้ายไม่อยากให้นางลืมได้สำเร็จ จึงส่งให้เขาผู้นั้นมาปรากฏกายอยู่เบื้องหน้านางอีกครั้ง การไม่ได้เห็นหน้ากันเจ็บปวดที่สุดก็เพียงแค่ความคิดถึง ทว่าการที่ได้เห็นหน้าแต่มิอาจได้ครอบครองไว้ในอุ้งมือเช่นนี้
นางยิ่งทั้งเจ็บและทรมานกว่าเดิมหลายเท่านัก!

ข้อมูลหนังสือ