เคยจินตนาการถีงวันที่ได้เห็นเจ้าสาวไหม ฉันทำนะ ประจำเลย โถงกว้างประดับริบบิ้นและดอกไม้ เสียงดนตรี ผู้คน และรอยยิ้ม ฉันต้องร้องไห้แน่ๆ ตอนที่ต้องขึ้นเวทีต่อหน้าแขกเหรื่อให้พิธีการสัมภาษณ์ฉันกับเจ้าบ่าวของฉัน ผู้ชายที่จะมองด้วยแววตาหวานฉ่ำพร้อมส่งรอยยิ้มอบอุ่นมาให้

และเมื่อจบวันอันแสนเหนื่อยหน่าย เขาจะเป็นคนประคองฉันลงบนเตียงปูผ้าขาวที่โรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดง ว่าไปก็ ยังไม่เคยจินตนาการไปไกลกว่านั้นเลยแฮะ ยิ่งเจ้าบ่าวดันกลายเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่จวบจนคืนเข้าหอแล้วเรายังไม่ตกลงเป็นแฟนกันด้วยซ้ำ

"เกรซ" ฉันสะดุ้งตอนเขาเรียกชื่อ รู้สึกแปลกๆ กับโทนเสียงต่ำลึกอยู่ในคอที่เขาใช้ เรานั่งห้อยขาเคียงกันอยู่ที่ขอบเตียง ยังไม่มีใครกล้าแตะต้องกลีบกุหลาบสีหวานที่โปรยเป็นรูปหัวใจไว้ตรงกลางนั่น และหลังจากที่บรรดาญาติผู้ใหญ่พากันออกไปแล้ว ฉันยังไม่กล้าหายใจแรงๆ ด้วยซ้ำ

"เหนื่อยไหม" น้ำเสียงเขาแผ่วลงไปอีกตอนที่ถาม "นิดหน่อย" ฉันตอบสั้นๆ เพราะกำลังพยายามอย่างมากไม่ให้เสียงสั่นเกินไป ยิ่งเห็นรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากของเขา ฉันก็ได้แต่ภาวนาว่าหัวใจจะไม่เต้นแรงจนเขาได้ยิน "ขอโทษนะ เราทำแต่เรื่อง ทำให้เกรซลำบากแล้วยังทำให้อึดอัดอีก" "เปล่าหรอก" ฉันถอนใจแรงๆ ออกมาในนาทีนั้น เล้งก็ยังเป็นเล้ง เวลาจะผ่านมากี่ปี เขาก็ยังเป็นเขาอยู่ดี "มันไม่เชิงอึดอัดหรอกนะ เราแค่ไม่ชิน" ก็ได้แต่ยิ้มจางๆ ตอนเงยหน้าสบตาเขาอีกหน "แล้วเราก็ไม่โทษเธอด้วย ตอนนั้นเหมือนเราวิ่งเข้าหาเธอด้วยซ้ำ"

หัวเราะเบาๆ เรียวตาปิดลงตามโหนกแก้มที่ยกขึ้นจนดูเหมือนขีดโค้งๆ พาดอยู่ใต้คิ้วคำขลับ "แต่สัญญาต้องเป็นสัญญานะ" ฉันว่าเมื่อเขายังทำเพียงมองหน้าฉันอยู่เงียบๆ "เราเป็นเพื่อนคนสำคัญของกันและกัน ต้องไม่ทำให้เสียใจ ไม่ข่ม" กลืนพยางค์ท้ายลงคอแทบไม่ทันเมื่อความหมายของมันค่อนข้างส่อความคิดลึกๆ ของตัวเอง "ไม่ข่มเหงรังแก ต้องอธิบาย พูดคุย ใช้เหตุผล โอเค้?" "ครับ" นายอลงกรณ์พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม "สัญญาต้องเป็นสัญญา" แก้มฉันร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อเห็นนัยน์ตาสีดำคู่นั้นอย่างชัดเจน "เรามีให้แก่กันจะมีแต่ความปรารถนาดีและ" เขาซ่อนดวงตากลับเข้าไปในเส้นโค้งนั้นอีกแล้วลดเสียงจนแทบกลายเป็นกระซิบ" จะมีแต่ความรัก

แม้จะแผ่วจางยางกระทบต่อมรับฟัง แต่คลื่นถี่ๆ ที่กระตุ้นอยู่ในใจนี่ไม่ใช่เล่นๆ เลย และสิ่งที่ฉันทำคือ "เล้งจะอาบน้ำก่อนไหม หรือว่าให้เราอาบก่อน" เปลี่ยนเรื่องคุย เขาเพียงพยักหน้าแล้วทำมือเชิญให้ฉันอาบก่อน "งั้น" พอย้อนมามองสถานการณ์ปัจจุบันอย่างจริงจังอีกหน ฉันก็เกิดน้ำลายติดคอขึ้นมาเฉยๆ คือ คุณก็รู้นะว่าคืนเข้าหอมันต้องมีหลายๆ ปัจจัยช่วยสร้างทั้งบรรยากาศและโอกาสให้ใกล้ชิดกันแบบสุดชีวิตจิตใจ แต่แบบนี้น่ะ กับเจ้าบ่าวที่ได้มาด้วยวิธีไม่ค่อยปกติอย่างนี้น่ะ

มันเขินมาก "เธอชะ..ช่วย" กว่าฉันจะเอื้อนเอ่ยออกไปเป็นประโยค ทั่วใบหน้าจรดใบหูก็ร้อนผ่าวราวจะจับไข้" ปลดกระดุมข้างหลังให้เราหน่อย" ฮือ เขินคนเดียวยังพอว่า แต่นี่เจ้าบ่าวที่ตอนแรกจากยิ้มๆ อารมณ์ดีแถมยอมปล่อยดอกพิกุลหลุดปากมาชวนคุยคลายความประหม่าให้ฉันยังต้องชะงัก ไม่พอ  นั่นยังไม่พอค่ะคุณผู้ชม เธอจะมาหน้าแดงแข่งกับฉันทำไม แบบนี้ก็ไปไม่เป็นเหมือนกันนะยะ

ข้อมูลหนังสือ

  • ลับสู่รัก
  • ผู้เขียน: ชณชาดิ์
  • สำนักพิมพ์: แจ่มใส Love
  • จำนวนหน้า: 470 หน้า ปกอ่อน
  • พิมพ์ครั้งที่ 1 — พฤษภาคม 2559
  • ISBN: 9786160618361